Herbarium Stetinense Uniwersytetu Szczecińskiego na liście strategicznych infrastruktur badawczych
Miło nam poinformować, że decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego uczelniane Herbarium Stetinense, wchodzące w skład struktury Krajowej Sieci Informacji o Bioróżnorodności, zostało wpisane na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej (PMIB).
W ramach naboru do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wpłynęły 192 wnioski o wpisanie strategicznej infrastruktury badawczej na PMIB. 183 z nich przeszły pozytywnie ocenę formalną i zostały skierowane do oceny merytorycznej. Wśród 104 najwyżej ocenionych znalazło się herbarium Uniwersytetu Szczecińskiego, w którego skład wchodzą: zielnik roślin naczyniowych SZUB, zielnik porostów SZUB-Lichen, zielnik grzybów SZUB-F, zielnik mszaków SZUB-B oraz zbiory niemieckie historyczne (1837–1939). W zasobach Herbarium Stetinense znajduje się obecnie ok. 100 tys. okazów, w tym ok. 20 tys. grzybów i 8 tys. porostów.
Przy ocenie wniosków uwzględniono następujące kryteria:
- unikatowość infrastruktury w skali krajowej i międzynarodowej;
- zgodność celów i założeń infrastruktury z krajowymi i międzynarodowymi politykami w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji;
- potencjał instytucjonalny oraz kadrowy wnioskodawcy;
- stopień zainteresowania infrastrukturą ze strony krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego i przedsiębiorców;
- zasadność kosztów związanych z infrastrukturą;
- możliwość powstania infrastruktury w perspektywie krótko- i średniookresowej;
- perspektywa powstania infrastruktury we współpracy międzynarodowej.
Inicjatorką Herbarium Stetinense jest prof. dr hab. Agnieszka Popiela z Instytutu Biologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Stanowi ono część Herbarium Pomeranicum. Zbiór zielników pełni funkcję jedynego syntetycznego źródła o zasobach Pomorza Zachodniego w odniesieniu do roślin naczyniowych, mszaków i grzybów. Jest jedynym dowodem na obecny i historyczny skład flory i mykobioty, źródłem informacji na temat bioróżnorodności Pomorza Zachodniego, źródłem materiału do badań taksonomicznych, morfologicznych, anatomicznych, ekologicznych itp., źródłem DNA w systematyce molekularnej, a także źródłem odgrywającym ważną rolę w ocenie stopnia zagrożenia podczas opracowywania programów ochrony bioróżnorodności.
Projekt Uniwersytetu Warszawskiego, którego partnerem jest Uniwersytet Szczeciński, „Polskie Kolekcje Przyrodnicze – Infrastruktura Badań Bioróżnorodności” został pozytywnie oceniony przez zespół doradczy do spraw PMIB i dwóch ekspertów zewnętrznych, w tym jednego zagranicznego. Doceniono jego unikatowość i wartość historyczną, uznając zbiory za cenne źródło informacji na temat historii przyrody.
