Prowadzę badania nad ekologią ptaków w krajobrazach podlegających szybkim zmianom – od mokradeł Afryki Wschodniej, przez doliny rzeczne i agroekosystemy Europy Środkowej, po miasta i strefy przybrzeżne. Interesuje mnie, jak presje antropogeniczne (urbanizacja, rolnictwo intensywne, inżynieria rzek, infrastruktura energetyczna i komunikacyjna, zanieczyszczenia, w tym mikroplastik) kształtują zachowania, sukces rozrodczy, przeżywalność i rozmieszczenie ptaków. Łączę klasyczne podejścia terenowe z telemetrycznym śledzeniem ruchów (GPS, RFID), pasywnym monitorowaniem akustycznym i eksperymentami behawioralnymi, aby zrozumieć mechanizmy stojące za migracją, żerowaniem, wyborem siedlisk i komunikacją głosową.  

W pracy wykorzystuję zarówno modelowe gatunki miejskie (kos Turdus merula), jak i duże ptaki krajobrazu rolniczego i podmokłego (bocian biały Ciconia ciconia, gęsi, mewy), a także gatunki kluczowe dla ochrony i wskaźnikowe (kukułka jako bioindykator różnorodności). Analizuję czynniki warunkujące terminy lęgów i wylotów z gniazd, strategie dobowe żerowania, wzorce czujności i stadności, wykorzystanie sztucznych siedlisk (wyspy techniczne, plantacje chmielu, zimowe monokultury), wpływ poziomu wody i hydromorfologii rzek na zgrupowania ptaków oraz konsekwencje zmian klimatu dla fenologii i zimowania. Równolegle badałem interakcje międzygatunkowe i komunikację akustyczną (m.in. sygnały kukułek), a także wybrane zagadnienia z pogranicza ornitologii i ekotoksykologii (ołów, mikroplastik) oraz zoonoz (kleszcze) w ujęciu ekologicznym. 

Moje projekty mają wymiar aplikacyjny: dostarczają rekomendacji dla ochrony populacji i zarządzania siedliskami, planowania przestrzennego, rolnictwa przyjaznego przyrodzie oraz polityki wodnej. Chętnie współpracuję międzydyscyplinarnie, łącząc dane długoterminowe, obserwacje obywatelskie i nowoczesne analizy statystyczne. Wspieram młodych badaczy w rozwijaniu umiejętności pracy terenowej, analitycznej i komunikacyjnej – od projektowania eksperymentów po wykorzystanie bioakustyki i telemetrii w praktyce ochrony przyrody.

Moim głównym obszarem zainteresowań naukowych jest ekologia ptaków wodnych, ze szczególnym uwzględnieniem gęsi. Większość pracy badawczej prowadzę w Kotlinie Biebrzańskiej, gdzie realizuję szeroko zakrojone obserwacje behawioralne i środowiskowe. Interesują mnie również inne gatunki ptaków wodnych oraz ptaki szponiaste Bagien Biebrzańskich. Szczególną uwagę poświęcam zgrupowaniom awifauny w okresie wczesnowiosennej migracji na lęgowiska oraz ginącym gatunkom orlików – grubodziobemu i jego mieszańcom z orlikiem krzykliwym. 

Zakres moich badań wykracza jednak poza wymienione zagadnienia i obszary. Współpracując z kilkudziesięcioma naukowcami z Europy, Azji i Afryki, zajmuję się również szeroko pojętą tematyką ptasich wędrówek, którym poświęciłem szczególnie dużo uwagi. Moje zainteresowania obejmują ponadto różnorodne aspekty nauki obywatelskiej, ekologię ugrupowań ptaków zimujących i związanych z miejscami dokarmiania, a także tych korzystających latem z pojników. W swoich badaniach wykraczam poza klasyczne podejście ornitologiczne i ekologiczne, analizując również interakcje między przedstawicielami różnych gromad zwierząt oraz relacje na styku człowiek-przyroda. Interesuję się także ochroną środowiska i przyrodniczą atrakcyjnością północno-wschodniej Polski. 

Prowadzę badania przede wszystkim nad ekologią płazów i gadów w krajobrazach podlegających różnym formom presji antropogenicznej – od terenów zurbanizowanych i rolniczych po względnie naturalne ekosystemy. Interesuje mnie, jak działalność człowieka (np. zanieczyszczenia środowiska, urbanizacja czy infrastruktura drogowa) wpływa na zachowanie, kondycję, różnorodność i rozmieszczenie tych zwierząt. 

Łączę klasyczne obserwacje terenowe i eksperymenty z nowoczesnymi technikami badawczymi oraz analizami laboratoryjnymi, wykorzystując szeroki wachlarz źródeł danych – od zbiorów muzealnych i nauki obywatelskiej po fotopułapki i detektory ultradźwiękowe. Stosuję m.in. pasywny monitoring akustyczny do badania kolonizacji i aktywności płazów, a także analizuję próbki tkanek pod kątem obecności mikroplastików. Badam ekologię behawioralną jaszczurek, zwłaszcza dystans ucieczki, w relacji do cech osobniczych i warunków środowiska. 

Ponadto interesuję się zachowaniami obronnymi płazów (m.in. refleks kumaka), ich anomaliami rozwojowymi i czynnikami kształtującymi ich śmiertelność drogową. Brałem również udział w badaniach ornitologicznych, teriologicznych, i chiropterologicznych, co poszerza moje spojrzenie na zagadnienia ekologii kręgowców. 

Moje badania koncentrują się na ekologii i ochronie ptaków w ekosystemach tropikalnych lasów i terenów podmokłych. Analizuję, w jaki sposób zmiany środowiskowe oraz zakłócenia siedlisk wpływają na różnorodność, rozmieszczenie i dynamikę populacji ptaków. Prowadziłem szeroko zakrojone badania terenowe na różnych obszarach Etiopii – od górskich fragmentów lasów i mozaik rolniczych po tereny podmokłe w regionach Wielkiego Rowu Afrykańskiego, East Harerghe oraz w zlewni jeziora Tana – wykorzystując standardowe techniki badań ekologicznych, analizy przestrzenne i podejście oparte na ochronie przyrody z udziałem lokalnych społeczności. 

Moje zainteresowania naukowe obejmują relacje między ptakami a ich siedliskami, funkcjonowanie ekosystemów wodno-błotnych oraz rolę ptaków jako wskaźników stanu środowiska. Oprócz obserwacji terenowych stosuję systemy informacji geograficznej (GIS) i inne narzędzia przestrzenne do oceny cech siedlisk i wspierania planowania działań ochronnych opartych na dowodach naukowych. 

Obecnie realizuję studia doktoranckie na Uniwersytecie Szczecińskim w Polsce, gdzie badam ochronę ptaków terenów podmokłych oraz analizuję ich rozmieszczenie przestrzenne i czasowe w etiopskich ekosystemach wodno-błotnych w Afryce Wschodniej. Celem mojej pracy jest identyfikacja kluczowych wzorców, czynników i wyzwań związanych z ochroną populacji ptaków wodno-błotnych, co stanowi podstawę do opracowania przyszłych strategii zarządzania i monitoringu. Moje badania doktorskie prowadzone są we współpracy z ekspertami z Instytutu Biologii Uniwersytetu Szczecińskiego oraz z Etiopskiego Instytutu Bioróżnorodności, łącząc dane ekologiczne z praktykami ochrony przyrody w celu promowania zrównoważonego zarządzania ekosystemami wodno-błotnymi.